این روزها که نمیگذرن باور میکنم که باید شاعر میشدم یا ساز میدونستم.این خلا  پر نمیشه هیچ

استواری امن زمین را زیر پای خویش

هی راه میرم.خودمم نمیدونم چی شده.چی داره میشه.راه میرم  قبل تصمیم گرفتم که بهش فکر نکنم.موسیقی گوش میدم شاد میشه میلرزونم  میپرم میدوام اصلا دارم بهش فکر نمیکم سرمو میچرخونم یادم نیاد  باهم رقصیده بودیم.  یادم میاد  میرقصید نگاهش نمیکردم  بعد آهنگ  میشه سکوت سر شار از تاریکی شاملو  سوار اتوبوسم سرمو میچسبونم به شیشه   گریم  میاد میره  .هی میگم  من که  بدی نکردم  من که  وقتی فهمیدم  اشتباهم چیه  خواستم  درستش کنم  .من که  قبل تر ها   اشتباه کرده بود بهش فرصت داده بودم. پس چرا  من  ترک میشم دارم؟  نمیدونم چی بخوام  از کی بخوام .  ولی شدید دلم برای اوضاع خودم میسوزه .

تو این اتفاقای روز ایران که جدا و شدیدا متاثرم میکنه  و احساس  نا امنی و ترس و تنهایی و سرگردانی  میپیچتم  حالا  این  رابطه ی  کشدار شده ی جدایی...

- از دیدن من نترسید  چون  انقدر ظاهر خوشحالی میشم  که  نمیفهمید  چی نوشته بودم . نوشته های  وبلاگ  یا دفتر  یا  ورق های تو کیفم چنان  از  ته توی من میاد  که  فقط خودم میدونم

آه واه

اصلا نمیشه پیش بینی کرد.اوهوم اصلا نمیشه.کلی آدم و اتفاق و برخورد و مکان و زمان و...پیچیده و سرم.

نازی خالجان مامان که هرچی هرکدوممون میخریم و داریم رو میخواد مامانینا هم که هی میگن اشکال نداره  پیرزنه تنهاس.از کیسه نایلونی که دستمونه و عکس گارفیلد داره تا مانتو مخملی که من  خریدم تا نونی که خاله خریده تا همه چی و من هی پیش خودم میگم نکنه منم اینطوری شم.

دوربینه قدیمی ای که خریدم فیلم سیاه سانداختم که هی عکس میندازم که هی عکس نمیندازم و از قابش همه چیرو نگاه میکنم اصلا هم نمیدونم سالمه یا نه عکساش چی میشه.

از دوستایی که نمیفهمن چطور آزر میدن  چیتگر کلاه پشمی قهوه ای اشرفی تو سرم مرد که میخواد بزنتم  گریم که میاد  بغل که میشم زن که با مرد  من و اذیت میکنن آخرشم قهر میکنن حرف نمیزنن با من روزی که سرد بوده بدون چایی با گریه و سکوت تموم میشه

صبحی که با مخمل بنفش و خوشی و حرفای جمعه بازار و غریبگی  درهم با آشنایی و صدای داد و بیداد مرد سر من پشت گوشی و عکس سر چهار را و خرما و الویه و ایستک و گربه ها و کلاغ های طلبکار و ....‌آه

جمع خانوادگی و شلوغی و موی کوتاه عمه و بحث ها و غذا ها و پرنیان راه برو یه ریزه میزه و دل من که سنگه مرده شور خونس

خونه ی سارا اینا و کیکی که پخته و سوال و رقص و کتاب وفیلم و عکس و آرایش و لباس قرمز و سارا به من میگه چشمای محزونی داری  من که پخشه تختش میشم و میخابم

دلم گرفته فکر امتحان فکر گواهی دکتر و حذف پزشکی و فکر بستری شدن بابا و فکر جواب آزمایش خونم و فکر  شروع کار آموزی بیمارستان بوعلی و فکر داستان کتاب در قند هندوانه و فکر چاپ عکسا و فکر تموم شدن رابطه و فکر هیچ دوستی رو نداشتنو فکر پس من از کی انتظار داشته باشم و فکر طب سنتی و فکر گوشیمو بشکونم  و فکر استخر رفتنو  فکر به دیوار کوبونده شدنو فکر پاره کردن کاغذ و فکر چه غلطی کنمو فکر با کی حرف بزنم فکر کی میتونه کمکم کنه و ترس ترس ترس نرس ترس

میخوام بنویسم

.بغض لعنتی.دوری لعنتی.سردی لعنتی.لعنتی.ترس لعنتی.نگرانی لعنتی.دوست داشتن لعنتی